Mam ben jij punk geweest?

Toen ik nog op het Niels Stensen College zat, op Kanaleneiland, hadden we op de vrijdagavonden Oynck als uitgaansmogelijkheid, zonder alcohol, in ieder geval in het begin. In mijn herinnering eerst nog binnen school gevestigd en later een samenwerkingsverband aangegaan met scholierenvereniging Het Spinnehok op de Ridderhofstad in Utrecht.
Het zou vele jaren de, ietwat brave, plek worden waar ik mijn vrijdagavonden doorbracht om later een afzakkertje nemen in het café om de hoek daar, waarvan de naam me net te binnenschoot maar even hard weer wegfloepste. De Bedstee geloof ik. Waar ik van mijn vader absoluut niet mocht komen.
Daar leerde ik Berenburg drinken en van muziek te genieten, nog uit een echt juke box. Whiter shade of Pale enzo.  In het Spinnehok was het meer In a gada da vida en Just a Poke, en ja, de joints gingen welig rond. Al snel daarna, ook toen ik al van school af was, werd ook het Open Hof in Maarssen dorp tijdelijk hot, en fietsten we dan ook van hot Maarsen naar her Bedstee of bleven we plakken in plattelands Geesbergen. Rondjes op de fiets via Zuilen, naar Rivierenwijk waar ik woonde, met vaak een dronken vriendje achterop.

Veel later pas zou ik deel gaan uitmaken van de punk scene in Utrecht maar dat is allemaal veel beter beschreven dan ik het kan, in het krantje wat ik vanavond opdook met fotoos van voor mij allemaal bekende gezichten en bekende namen. Wat later mijn vriendje zou worden, trouwde daar voor de grap, o net niet want hij zei ‘nee’ op het cruciale moment, en daarna hadden we wel bruidstaart in de Zadelstraat bij de kroeg van die Engelsman met zijn blonde vrouw, die later een restaurant aan de Oude Gracht zouden beginnen. The Ostrich was dat. Dus misschien waren ze wel Australisch.

Wat me vooral bijgebleven is, is hoe ik eruit rolde, uit de punk en krakersscene. Een van de grootste bekken die ook echt een beetje aan de rand van criminaliteit leefde of duidelijk eroverheen, werd vermoord, en in één klap was alle onschuld verdwenen.
Mijn vriendje kreeg een baksteen tegen zijn kop van een van de pooiers die probeerden De Biltstraat te ontzetten, een pand wat wij net gekraakt hadden. Toen hij op de Maliesingel ook nog een politiekogel langs zijn hoofd voelde fluiten, was het voor mij klaar. Asl er een volgende keer zou komen waarbij het goed raak zou zijn, dan wilde ik niet degene zijn tegen wie hij bloedend en dood neer zou vallen, al was thuis zitten naar bleek haast nog zenuwslopender.
Ondertussen was ik op de Nobeldwarsstraat komen wonen bij een van de twee woongroepen, later zouden die panden aangekocht worden door de SSH en voor ons, toch zeker 14 mensen in totaal, geheel gerenoveerd. Gered uit handen van een speculant die het liet verrotten om er later geld voor te kunnen maken door de grond te verkopen.
Afgelopen vrijdag bij het voorbereiden van de instawalk op 25 november kwamen we vrijwel overal langs, dus met recht een trip down memory lane.

Ik zou bij de kraakbond gaan, het Spinnehok verhuizen en de Ridderhofstad ook een begrip worden in de krakerswereld. Mijn vrienden zaten bij radio Gladiool en mijn vriendinnen bij de vrouwenradio het Wijff van Groll, waar ik soms voor free lancete. Het was met recht de tijd van illegale radio en menig keer stond ik op wacht of heb ik helpen mensen over het dak ontsnappen als de politie het station van de week, een van de slaapkamers van deze of gene, dreigde binnen te vallen om de boel in beslag te nemen, vaak ook stond ik op wacht. En eenmaal bij de krakersbond zou ik ook een actieve rol krijgen in het voorbereiden van het illegaal gaan bewonen van langere tijd leegstaande panden, vaak voor speculatie doeleinden leeg gehouden

Utreg-punx: de explosie 1979 – 1981

————

Een van de weinige locaties waar begin 1979 punk- en andere ‘undergroundmuziek’ werd gedraaid, was het Spinnehok op de Ridderhofstad, later op de Oudegracht. Vaste gasten daar waren Lex, Gerben en Robin (later de spil van de Utrechtse punkband Lullabies) en Marian, Nicky en Ilva (later de harde kern van de meidenpunkband Nixe).

Voor Ilva Poortvliet en Marian de Beurs van de Nixe bij voorbeeld was het optreden van The Duds in januari 1979 in de Kasbah in Maarssen een van de eerste kennismakingen met punk. Marian: ,,Wat een vreselijk ruige band! Leren jackies, veiligheidsspelden en zo’2n rauwe, onverschillige uitstraling. Indrukwekkend, maar tegelijkertijd kreeg ik er de rillingen van en liep ik er het liefst met een grote boog omheen.”

Ook Erik de Jong (tegenwoordig bekend als Spinvis)  onderschrijft dat het er tijdens optredens van The Duds ruig aan toe kon gaan, zowel voor als op het podium. ,,Ik ging zo op in die rauwe, primitieve muziek die we maakten, dat mijn witte Fender Stratocaster na afloop van het optreden helemaal rood zag van het bloed. Ik speelde zonder plectrum, maar voelde nauwelijks iets van de wondjes op mijn handen: je zat helemaal in die roes van alcohol, energie en harde muziek.”
Punk in Utrecht

Advertenties