Daar is Dat in Utrecht Dag 3 – Rietveld Schröderhuis

Uitgelicht

Instagram

Ik schaam me niet echt rot, maar als geboren Utrechtenaar doe ik de stad geen eer aan.
Dat ben ik nu een beetje aan het inhalen. Ik geloof dat ik 42 was toen ik voor het eerst de Dom beklom (en ook voor het laatst) en in het Rietveld Schröderhuis ben ik ook nog nooit geweest. Wel er voorbij gefietst, en vaak ook, maar nooit zoals afgelopen week bij stil gestaan, en zelfs door het hekje gegaan om foto’s van dat mooie boodschappenluikje en die bizarre spreekbuis te maken voor de Instawalk030. Die zet ik er zo ook nog even bij. Binnenkort toch eens doen, naar binnen?
Een rondleiding is mogelijk zie ik, via het Centraal Museum.

via AD Archdaily Niet voor niets staat het Rietveld Schröderhuis op de Werelderfgoedlijst van UNESCO, mét de Waddenzee en de Amsterdamse grachten. Het architectonische meesterwerk, geëent op de idealen van De Stijl, kent zowel binnen als buiten het oeuvre van de Utrechtse architect en vormgever Gerrit Rietveld (1888-1964) zijn gelijke niet.

via Centraal Museum Utrecht

Het Rietveld Schröderhuis is een door Gerrit Rietveld in 1923-1924 ontworpen woonhuis in de stad Utrecht. Het huis is volledig uitgevoerd volgens de ideeën van de kunstbeweging De Stijl.
Rietveld ontwierp het huis voor Truus Schröder-Schräder, die er van januari 1925 tot haar dood in 1985 in heeft gewoond. Het huis bevindt zich op het adres Prins Hendriklaan 50 in de buurt Wilhelminapark en is te bezichtigen via een rondleiding. Het staat sinds 2000 op deWerelderfgoedlijst van de UNESCO.
via Wikipedia

Advertenties

Daar is dat in Utrecht dag 2 – Sint Antonius Ziekenhuis

Instagram

antonius ziekenhuis gasthuis

Het St. Antonius Ziekenhuis bestaat inmiddels al meer dan 100 jaar. De geschiedenis begint in 1910. In dat jaar stichtte de toenmalige aartsbisschop van Utrecht het ‘St. Antonius Gasthuis’ aan de Jan van Scorelstraat (nu Antoniushof). Het Gasthuis telde 150 bedden en 46 medewerkers: 34 religieuzen, 6 leerling-verpleegsters en 6 dienstmeisjes. De directie werd gevormd door de internist Boekelman en de overste van de religieuzen. In 1926 werden twee nieuwe vleugels aangebouwd en elf jaar later werd het ‘Maria Paviljoen’ aangebouwd.
verpleegafdeling Antonius Gasthuis Utrecht

Direct na de WOII maakte het ziekenhuis kwalitatief en kwantitatief een snelle groei door, vooral op het gebied van long- en hartchirurgie. In 1959 werd voor de eerste keer een operatie verricht waarbij een hart-longmachine werd gebruikt. In 1980 werd de eerste dotterprocedure in Nederland in het St. Antonius Ziekenhuis uitgevoerd en in 1989 de eerste longtransplantatie.

St Antonius Ziekenhuis Utrecht

De afgelopen 100 jaar was het St. Antonius op vele momenten pionier het gebied van op hart-, vaat- en longziekten. Dit is vooral te danken aan de intensieve samenwerking tussen de verschillende specialismen. Ook nu nog vinden er baanbrekende innovaties plaats.

Door de snelle groei werd het ziekenhuis in Utrecht te klein. In 1967 ontstonden de eerste plannen voor de nieuwbouw van het ziekenhuis in Nieuwegein. In 1983 verhuisde het ziekenhuis daadwerkelijk naar deze locatie. Het St. Antonius Ziekenhuis Nieuwegein is nog steeds een algemeen ziekenhuis waar bijna alle specialismen aanwezig zijn. Bovendien is het St. Antonius het grootste niet-academische opleidingsziekenhuis van Nederland. Het ziekenhuis scoort jaarlijks zeer goed in landelijke onderzoeken naar de beste ziekenhuizen. Het ziekenhuis neemt de laatste jaren op diverse ranglijsten (Elsevier en Algemeen Dagblad) een topdriepositie in.

Oude Sint Antonius Utrecht Wiki  – website huidige St Antonius Nieuwegein

Daar is dat in Utrecht – Dag 1 – Wilhelminapark

Uitgelicht

Daar is dat in Utrecht Dag 1

© Carolien Geurtsen

Wilhelminapark – aanrijdend vanuit de Prins Hendriklaan

Toen ik er van de week heen fietste, ter voorbereiding op de Instawalk030 op 24 november, kwamen er ineens allemaal flarden van herinneringen terug. Ik ben nog aan het speuren en heb net mijn vader gebeld. Ik ging vaak met hem mee naar het voetballen, pré FC Utrecht, en dan gingen we daarna nog wat drinken.
Ik kreeg dan altijd een Milk Shake, en het zaakje zat volgens mij op die laatste 20 meter Prins Hendriklaan vóór dit bruggetje. Wie het weet mag het zeggen.

Mijn vader dacht eerst dat we dan mee naar DOS gingen, in Zeist bij de Krakeling, maar herinnert zich dat het Velox moet zijn geweest, en hij denkt dat het de snackbar van Jopie Luiten was, naar zijn zeggen degeen die mee het liedje Morgen ben ik de Bruid van Willeke Alberti geschreven heeft.

Met 5 minuten speurtocht op Google en Archief Utrecht ben ik nu zover:

Velox was een Nederlandse voetbalclub uit Utrecht, die van 1958 tot 1970 in het betaald voetbal speelde. Vervolgens fuseerde de betaaldvoetbalafdeling van de club met DOS en USV Elinkwijk, om samen verder te gaan als FC Utrecht.
Velox was de derde betaaldvoetbalclub van Utrecht, achter DOS en USV Elinkwijk. Naast het feit dat de club zelf hard moest werken om het hoofd boven water te houden was het ook nadelig voor het Utrechtse voetbal in het algemeen, aangezien de talenten over drie clubs werden verdeeld. Nadat in 1964 een poging om tot een fusie van de drie clubs te komen was mislukt[4], lukte het de Utrechtse gemeenteraad in 1970 toch om de drie profploegen te fuseren tot één club: FC Utrecht. Dit team ging verder in de eredivisie en nam daarmee de plaats van DOS in. Velox keerde terug naar het amateurvoetbal en begon in de derde klasse, en werd daar in 1982 kampioen.
Aldus Velox op Wiki

Willeke Alberti – inderdaad met Joop Luiten – Morgen ben ik de bruid

Joop Luiten Snackbar Utrecht  – bracht me niet veel verder
Joop Luiten Utrecht  – vooralsnog op een overlijdensbericht, dat laat ik evne voor wat het is.
Joop Luiten Morgen ben ik de bruid  – dan blijkt hij ook voor Silvia Millecam en zelfs Willy Alberti geschreven te hebben,

maar ik ben dus op zoek naar die snackbar – foto – naam van die zaak
Utrechts Archief dan nog één minuutje

Eerst kom ik inderdaad bij een kranten artikel uit 1961, ver voordat wij weer in utrecht woonden

dus tiep ik in: Joop Luiten en dat levert wel heel erg veel PDF’s op voor mijn trage computer

Nog één minuut dan:
Wel een artikel over DOS en Elinkwijk, maar niet met betrekking tot ‘mijn Jopie, of liever gezegd de vriend van mijn vader. Blijkbaar voetbalde hij, of een naamgenoot, zelf ook, net als mijn vader.
0 zoekresultaten bij beeldmateriaal. Ik laat het even rusten maar blijf wel nieuwsgierig.
Ik herinner me vooral de lekkere aarbeien milkshakes, kletsende mannen, en het zonnetje buiten, net als op deze foto. En een flipperkast.
Op de Adriaan van Ostadelaan zat ook een snackbar waar we vaker kwamen én in Lombok. Volgens mij van diezelfde Jopie.
Wie het weet mag het zeggen…

 Meer over de ins and outs van een Instawalk / fotowandeling

http://www.hetutrechtsarchief.nl/collectie/kranten/un/1961/0225

Instawalk030 2013 – op 24 november – fotowandeling

 

Instagram

Instawalk030_logo_600Waar wachten al niet goed voor is.
Die Sinterklaas van elders moest vanmiddag een ziekenhuisbezoekje afleggen. Ja, ook Sinterklazen zijn mensen.
Omdat wachtend wachten maar zenuwslopend wordt, is het het fijnste om iets om handen te hebben, dus het nieuwe logo is klaar.

24 november komt ras naderbij, de mensen die er vorig jaar bijwaren zijn al geïnformeerd en de roep naar andere deelnemers begint luider te klinken.

De organisatoren gaan er morgen alweer op uit om een route uit te stippelen langs zoveel mogelijk Amsterdamse School in Utrecht.

Want dat is het thema.

Die specifieke bouwstijl waarvan ik zelf vroeger dacht dat ik hem lelijk vond.
Nee, ik vond hem ronduit lelijk.
Maar ik zou ze nu niet meer willen missen, het Louis HartLooper Complex op het Ledig Erf en het Oude Postkantoor op het Neude.
En zo zijn er vele meer oude bedrijfspanden, maar ook woonhuizen in die stijl gebouwd.
Misschien heb je niks met de bouwstijl, en wat niet is kan nog komen natuurlijk, want Lukas Bezembinder kan er gloedvol bij vertellen, en je gaat toch met andere ogen kijken als je niets anders te doen hebt, wat zeg ik daar speciaal voro op pad bent.
Maar je kunt ook gewoon onderweg allerlei andere dingen fotograferen die los en vast zitten. Ons bijvoorbeeld.
En zelfs dat hoeft niet. Vorig jaar was er ook iemand in ons vrolijk gezelschap zonder enig andere lens dan die van zijn bril.

Het tham was Een rondje om de Dom en het was erg gezellig in de Utrechtse binnenstad. We gaan daar nu wel beginnen, op het Neude, zo rondom 11 uur beginnen we met een kopje koffie of thee, maar trekken dan wat verder, richting Wilhelminapark.
Een impressie van vorig jaar vind je op de kakelvers aangemaakte pagina, op Instagram, Instagramers Utrecht geheten, ook wel #igersutrecht genaamd. Op die hashtag – dat # teken, kun je de foto’s dan uploaden en zodoende kan iedereen ze dan ook later terugvinden.
Op Facebook is er ook een Instawalk030 pagina – voor wie wil.
Daar kun je je eventueel ook zeer officieel opgeven. Hoeft niet, kan wel.
Hét kenmerk van #instawalks in het algemeen is de ongedwongenheid.

Wij hebben er zin in, en zullen ongetwijfelt weer vanaf morgen wat raadseltjes te voorschijn gaan toveren. De Waar is dit in Utrecht plaatjes.

Carolien Geurtsen
mede namens
Lucas Bezembinder

Met foto’s spelen – Mozaïek van een fotowandeling

Soms zijn er volkomen ondoorgrondelijke redenen waarom iets computer technisch gezien niet wil lukken. Om dan geduldig te blijven is een grote opgave soms. Wanneer het dan ineens wél lukt, zonder enige duidelijk reden voor een semi digi-beet, dan is dat een welkome verrasing.

De onderstaande foto collages maken was gemakkelijk. Om ze op een beetje nette manier op deze pagina te krijgen was op de een of andere manier een mysterieus complexe aangelegenheid.
Zo heb ik zeker zeven keer de foto geupload die hier nog steeds niet zichtbaar staat.
Omdat ik het nu zat ben, maar wel graag wil dat hij erbij staat, ga ik eerst deze post publiceren en dan kijken of het daarna lukt.
Mocht dat nog niet het geval zijn, dan zal deelnemer Peter in zijn eentje in de volgende post verschijnen.
Mogelijk wordt dat dan zelfs de plek waar zijn impressie van de dag geplaatst kan worden 😉

Alle fotocollages zullen, net als die van Geert nu al, binnenkort klikbaar zijn voor de gastblogs van de betreffende personen. We wachten nog even tot alles binnen is.

Klik hier voor de bijdrage van Geert @Graat over de instawalk030 van 25 november

De manier waarop je – vrij gemakkelijk – onderstaande collages kan maken, wordt hier uitgelegd: Fooling around with pictures

binnensnel hier een impressie van @poeetweet over zijn instawalk030 ervaring

straks hier een linkje naar de impressie van Marjolijn #Instawalk030

Straks hier een linkje naar de dagimpressie van Monique #Instawalk030

Snel hier het linkje naar impressie @KeesBteA instawalk030


Straks het linkje naar impressie instawalk030 van Fien

Binnenkort is dit het linkje naar instawalk030 van Mirjam

Binnenkort is dit het linkje naar zijn Instawalk030 beleving

Op een later moment kun je door op deze foto te klikken bij de bijdrage van @Warvis komen over zijn ervaring op de instawalk030

Lees verder

Service van de Zaak

Afgelopen zondag mochten wij als organisatoren van #instawalk030 ons verheugen op een onstuimige wind en een geweldige opkomst. Hieronder een foto en het verhaal daarbij van Geert Heldens die helemaal uit Limburg naar Utrecht was gekomen.

Service van de zaak


Ik blog niet, ik twitter (@graat).

In 140 tekens kan ik meestal prima kwijt wat me bezighoudt, wat me boeit, raakt of fascineert en alle andere zin en onzin die ik wil delen met de wereld zonder op een zeepkist te hoeven klimmen. En als 140 tekens niet genoeg zijn, dan zegt een (instagram)foto vaak meer dan er in een tweet past.
Maar omdat de uitstekende #instawalk030 organisatoren er om vroegen nu dan toch een iets uitgebreider verhaal naar aanleiding van een foto.

Hoewel de moderne techniek steeds verder voortschrijdt en de wereld via de social media steeds kleiner wordt, blijven twee dingen nog wel eens roet in het eten gooien. Bereik en Batterij. Daarom pleit ik er al langer voor om de ruimte die is vrijgekomen na het verwijderen van de asbakken in de horeca te vervangen door stopcontacten en wifi. Wat is er nou lekkerder dan even een uurtje jezelf weer op te laden met een kop koffie, een biertje of een cola terwijl  je smartphone aan het stroominfuus hangt. Als je dan ook nog eens gebruik kan maken van goed functionerend wifi, dan is het feest wat mij betreft compleet. Het een en ander zou bijvoorbeeld beschikbaar kunnen komen door via foursquare, facebook of anderszins in te checken, waardoor de uitbater nog wat moderne mond-op-mond-reclame krijgt voor zijn diensten.
Het is maar een idee….

Bijgaande foto werd gemaakt in het Louis Hartlooper complex, Carolien had de gouden ingeving gehad om nog snel een stekkerdoos in de tas te stoppen. En gelukkig was ter plekke nog een stopcontact te vinden. Anders had mijn iphone zelfs met reisoplader het einde van de wandeling zeker niet gehaald.

Maar stopcontacten en wifi of niet. Wat vooral blijft hangen na mijn eerste instawalk is dit: ik wil vaker instawalken!

GEERT