hand in hand van zijn tijd naar mijn tijd

Ik zal twee geweest zijn, niet veel ouder. Aan de hand van mijn opa loop ik op een kiezelpad wat door het gras kronkelt.
Aan de rechterkant is water. Vermoedelijk in de buurt van de sterrewacht. Ik herinner me vooral hoe hij links van me hoog de hemel in torent. Zijn kale hoofd en wat ze vroeger een ziekenfonds brilletje noemen, omlijst door de blauwe lucht.
Dan zeggen ze dat je voor je derde geen bewuste herinneringen hebt, dat het een foto moet zijn geweest. Toen alles nog zwart/wit was, was het gras daar groen en de lucht blauw.
Voor mij genoeg bewijs, al heb ik dat niet nodig.
Het innige gevoel van ‘lief’ gaat er namelijk mee samen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s