Ik ben van ’84

‘’Zo jong nog?’ hoor ik iedereen vragend denken. Nee, 1984 is niet mijn geboortejaar. Ik heb eerder dit jaar de halve eeuw vol gemaakt. Ik heb het hier over Utrecht. Waar Carolien in 1957 in de Domstad ter wereld kwam, vond mijn echte kennismaking met Utrecht plaats in 1984. Het jaar dat ik aan de plaatselijke universiteit geografie ging studeren.

Naar Hoog Catharijne 

Dat was trouwens niet de allereerste keer dat ik in Utrecht was. In de 6e klas van de lagere school was ik ooit met een klasgenoot op de fiets, via diens tante in de Bilt, naar Utrecht gefietst. Het enige wat ik daar nog van herinner is een enorme bouwput vlakbij het spoor. Pas jaren later begreep ik dat hier Hoog Catharijne aan het verrijzen was.

Altijd Amsterdam

Hoewel ik niet eens ver van Utrecht afwoonde, was de blik vanuit Hilversum toch meer op Amsterdam gericht. Twee jaar voor bovengenoemde fietstocht, was ik al stiekem met een ander vriendje naar onze hoofdstad gefietst. Omdat ik ook bij mijn tante langsging die caissière was bij de Roxy, toen nog een bioscoop, kwam mijn moeder er via allerlei omwegen alsnog achter. Ik kan mij niet meer herinneren of er na zoveel maanden ook nog straf aan deze actie vastzat. Ook tijdens mijn middelbare schooljaren kwam ik regelmatig in Amsterdam. Om de Nachtwacht te zien, om een zieke leraar te bezoeken, die later als één van de eersten in Nederland aan aids zou overlijden, om verplicht met de hele klas een of andere speurtocht langs allerlei saaie grachtenpanden te volgen, om met mijn vader en mijn oom Ajax in de Meer tegen ADO te zien voetballen. Altijd Amsterdam, nooit het dichterbij gelegen Utrecht.

Toch Utrecht

Tot ik in 6 VWO moest beslissen wat ik zou gaan studeren en waar. Omdat ik kaartenmaker wilde worden, werd het Fysische Geografie. Dit kon je toen zowel in Amsterdam als in Utrecht studeren. Ondanks mijn eenzijdige hoofdstedelijke blik, heb ik toch gekozen voor Utrecht. Als stad om te studeren en te wonen, zag ik op tegen Amsterdam. Utrecht leek mij kleiner en knusser. Te overzien voor iemand uit een dorp. Dat beeld klopt tot op zekere hoogte nog steeds. Utrecht is een stad met de bijbehorende infrastructuur. Maar tegelijk heeft het een dorpse allure. Niet voor niets liepen er nog niet zo lang geleden nog schapen op de wallen langs de singel. Ik woon er dan ook nog steeds.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s